افتادگی رحم یکی از مشکلات شایع اما کمتر بیان‌شده در میان زنان است؛ مشکلی که بسیاری از خانم‌ها سال‌ها با آن زندگی می‌کنند اما از گفتن آن خجالت می‌کشند یا فکر می‌کنند «طبیعی» است و چاره‌ای ندارد. واقعیت این است که افتادگی رحم یک بیماری خاموش است که آرام‌آرام پیشرفت می‌کند و اگر به‌موقع درمان نشود، می‌تواند کیفیت زندگی، روابط زناشویی و حتی فعالیت‌های روزمره را تحت تأثیر قرار دهد.

رحم توسط عضلات، بافت‌ها و رباط‌های قوی که در کف لگن قرار گرفته‌اند، در جای خود نگه داشته می‌شود. این بخش از بدن مانند یک «صندلی حمایتی» است که ارگان‌های حیاتی مانند مثانه، رحم و روده را روی خود نگه می‌دارد. اما وقتی این سیستم حمایتی ضعیف یا آسیب‌دیده باشد، رحم ممکن است به سمت پایین حرکت کند و در درجات مختلف دچار افتادگی شود.

خبر خوب اینجاست که امروزه در بسیاری از موارد ، به‌خصوص درجات خفیف تا متوسط افتادگی، نیازی به جراحی نیست، و فیزیوتراپی تخصصی کف لگن یکی از مؤثرترین و علمی‌ترین روش‌های درمان است.

افتادگی رحم دقیقاً چیست؟

افتادگی رحم زمانی اتفاق می‌افتد که عضلات و رباط‌های نگه‌دارنده رحم توانایی حفظ آن را در جای طبیعی خود از دست بدهند، و رحم به سمت کانال واژن یا حتی خارج از واژن حرکت کند. این وضعیت معمولاً نتیجه ضعیف‌شدن طولانی‌مدت کف لگن یا آسیب‌دیدگی رباط‌هاست.

رحم می‌تواند در چند سطح دچار افتادگی شود:

  • مرحله ۱: رحم کمی پایین‌تر از حد نرمال قرار می‌گیرد اما وارد کانال واژن نمی‌شود.
  • مرحله ۲: رحم تا دهانه واژن پایین می‌آید.
  • مرحله ۳: قسمتی از رحم از دهانه واژن بیرون می‌زند.
  • مرحله ۴: رحم به‌طور کامل از واژن بیرون می‌آید (پرولاپس کامل).

در درجات ۱ و ۲، فیزیوتراپی بهترین و مؤثرترین روش درمان است. در درجات ۳ و ۴ نیز می‌تواند قبل یا بعد از جراحی نقش بسیار مهمی داشته باشد.

علائم افتادگی رحم

علائم این مشکل می‌تواند بسیار متفاوت باشد. برخی زنان علائم خفیف دارند و برخی دیگر حتی در نشستن و ایستادن دچار ناراحتی می‌شوند. مهم‌ترین علائم عبارت‌اند از:

۱. احساس سنگینی یا فشار در لگن

یکی از شایع‌ترین نشانه‌هاست؛ انگار چیزی درون لگن به سمت پایین کشیده می‌شود.

۲. درد مبهم در کمر یا لگن

دردی که معمولاً با فعالیت بدنی شدیدتر می‌شود.

۳. احساس وجود «چیزی» داخل واژن

به‌خصوص هنگام راه‌رفتن، ایستادن طولانی یا دفع.

۴. مشاهده برجستگی در دهانه واژن

در مراحل پیشرفته‌تر، ممکن است بخشی از رحم دیده شود.

۵. مشکلات ادراری

مثل:

ناتوانی در تخلیه کامل مثانه

تکرر ادرار

بی‌اختیاری هنگام خنده یا عطسه

۶. مشکل در رابطه جنسی

از درد هنگام دخول گرفته تا کاهش لذت.

۷. یبوست یا مشکلات دفع

به دلیل فشار بر روده.

اگر هر یک از این نشانه‌ها را تجربه کرده‌اید، احتمال وجود درجاتی از افتادگی رحم وجود دارد.

دلایل و عوامل خطر

افتادگی همیشه ناشی از یک دلیل مشخص نیست. مجموعه‌ای از عوامل می‌تواند عضلات و رباط‌های کف لگن را ضعیف کند:

۱. بارداری و زایمان

بیشترین فشار زندگی یک زن در دوران بارداری و زایمان بر کف لگن وارد می‌شود.
به‌خصوص:

  • زایمان‌های سخت
  • زایمان‌های طولانی
  • وزن نوزاد بالا
  • زایمان‌های متعدد
  • استفاده از فورسپس یا وکیوم

این عوامل می‌توانند رباط‌ها را کشیده و عضلات را ضعیف کنند.

۲. افزایش سن و یائسگی

با کاهش هورمون استروژن، بافت‌ها کشسانی خود را از دست می‌دهند و تضعیف می‌شوند.

۳. نشستن طولانی

سبک زندگی کم‌تحرک به‌شدت کف لگن را ضعیف می‌کند.

۴. یبوست مزمن

زور زدن‌های مداوم هنگام دفع یکی از بزرگ‌ترین عوامل افتادگی رحم است.

۵. چاقی و اضافه وزن

فشار دائمی بر کف لگن باعث کشیدگی و ضعف بافت‌ها می‌شود.

۶. سرفه‌های مزمن

سرفه‌های طولانی‌مدت (مثلاً در افراد سیگاری یا مبتلا به آلرژی) فشار داخل شکم را افزایش می‌دهد.

۷. ژنتیک و ساختار بافتی

برخی زنان به‌طور ژنتیکی بافت‌های شل‌تر یا ضعیف‌تری دارند.

۸. بلند کردن اجسام سنگین

به‌خصوص اگر بدون تکنیک صحیح باشد.

فیزیوتراپی چگونه به درمان افتادگی رحم کمک می‌کند؟

فیزیوتراپی تخصصی کف لگن، ستون اصلی درمان غیرجراحی افتادگی رحم است. برخلاف برداشت عمومی، تمرینات کف لگن ساده یا کلی نیستند و باید کاملاً براساس ارزیابی دقیق طراحی شوند.

۱. ارزیابی تخصصی کف لگن

در جلسه اول، فیزیوتراپیست:

  • وضعیت قرارگیری رحم
  • قدرت عضلات
  • هماهنگی عضلات کف لگن
  • مشکلات تنفسی
  • وضعیت ستون فقرات
  • شدت افتادگی

را بررسی می‌کند. این مرحله کلید درمان است.

۲. آموزش صحیح انقباض و ریلکس عضلات کف لگن

تمرین کگل اگر درست انجام نشود، کمکی نمی‌کند.
بسیاری از زنان به‌جای انقباض کف لگن، شکم یا باسن را منقبض می‌کنند.
فیزیوتراپیست ابتدا یاد می‌دهد چگونه عضلات را پیدا کنید و سپس درست منقبض کنید.

۳. تقویت عضلات عمقی شکم و مرکز بدن

کف لگن به تنهایی کار نمی‌کند.
برای بالا کشیدن رحم، نیاز به تقویت عضلات:

  • دیافراگم
  • شکم عمقی (Transverse Abdominis)
  • عضلات کمری

است.

۴. بیوفیدبک

دستگاهی که کمک می‌کند عضلات را دقیق‌تر، هدفمندتر و بدون خطا فعال کنید.
نتایج بیوفیدبک در درمان افتادگی بسیار مؤثر است و به پیشرفت سریع‌تر کمک می‌کند.

۵. الکتروتراپی تخصصی

برای زمانی که فرد به‌سختی می‌تواند عضلات را پیدا یا فعال کند؛ دستگاه تحریک الکتریکی به شروع فاز تقویت کمک می‌کند.

۶. اصلاح سبک زندگی و الگوهای حرکتی

فیزیوتراپیست آموزش می‌دهد:

  • چگونه بدون فشار آوردن به لگن بلند شوید
  • چگونه عطسه یا سرفه کنید بدون فشار
  • چگونه از یبوست جلوگیری کنید
  • کدام ورزش‌ها مناسب اند
  • از کدام حرکات باید پرهیز کرد

این موارد در جلوگیری از پیشرفت افتادگی بسیار مهم‌اند.

۷. تکنیک‌های بالابری رحم با تمرینات اختصاصی

تمریناتی مانند:

  • بریج اصلاح‌شده
  • تنفس معکوس با کشش دیافراگم
  • انقباضات هماهنگ با بالا بردن کف لگن

به بازگشت رحم به موقعیت طبیعی کمک می‌کنند.

درمان افتادگی رحم بدون جراحی ممکن است؟

بله ، در بسیاری از موارد.
در مراحل ۱ و ۲، فیزیوتراپی در ۸۰٪ موارد به تنهایی کافی است.
در مراحل ۳ و ۴، فیزیوتراپی کمک می‌کند:

  • علائم کم‌تر شود
  • از پیشرفت جلوگیری شود
  • احتمال نیاز به جراحی کاهش یابد
  • دوره پس از جراحی کوتاه‌تر و موفق‌تر شود

چرا فیزیوتراپی امید زندگی در پاسداران را انتخاب کنیم؟

کلینیک فیزیوتراپی امید زندگی یکی از معتبرترین مراکز درمان مشکلات کف لگن در شرق و شمال تهران است. این مرکز به دلیل:

  • تیم متخصص در زمینه فیزیوتراپی زنان
  • دستگاه‌های بیوفیدبک پیشرفته
  • تجربه درمان صدها پرونده افتادگی رحم
  • برخورد حرفه‌ای و محیط خصوصی
  • طراحی برنامه درمانی اختصاصی

به یکی از بهترین گزینه‌ها برای بیماران تبدیل شده است.

در این مرکز، درمان با هدف بازگشت کیفیت زندگی انجام می‌شود، نه صرفاً رفع علامت. مسیر درمان به‌گونه‌ای طراحی می‌شود که بیمار بتواند بدون نگرانی دوباره به زندگی روزمره، ورزش و فعالیت‌های اجتماعی خود برگردد.

keyboard_arrow_up