افتادگی مثانه و نقش فیزیوتراپی کف لگن در درمان آن

افتادگی مثانه

افتادگی مثانه یکی از مشکلات شایع در بین زنان، خصوصاً پس از زایمان‌ های متعدد و در دوران یائسگی است که تأثیر مستقیمی بر کیفیت زندگی، روابط زناشویی و اعتماد به‌ نفس فرد دارد. بسیاری از زنان در سکوت از این مشکل رنج می‌برند و تصور می‌کنند تنها راه درمان، جراحی است. اما خبر خوب این است که با فیزیوتراپی تخصصی کف لگن می‌توان به‌صورت طبیعی و غیرتهاجمی علائم این مشکل را کاهش داد و در بسیاری از موارد از جراحی جلوگیری کرد.

مثانه به کمک عضلات و رباط‌های کف لگن در جای خود قرار گرفته و زمانی که این عضلات ضعیف شوند یا رباط‌ها کش بیایند، مثانه به داخل واژن افتاده و موجب علائمی مانند بی‌ اختیاری ادرار، احساس فشار در لگن و درد هنگام رابطه می‌شود. فیزیوتراپی کف لگن که توسط متخصصان ما در کلینیک فیزیوتراپی امید زندگی در پاسداران ارائه می شود با تقویت این عضلات و آموزش نحوه صحیح استفاده از آن‌ها می‌تواند حمایت مجدد مثانه را فراهم کند و علائم آزاردهنده را کاهش دهد.

افتادگی مثانه (Cystocele) وضعیتی است که در آن دیواره جلویی واژن به دلیل ضعف عضلات کف لگن به سمت پایین کشیده شده و مثانه به داخل واژن فشار می‌آورد. به زبان ساده، مثانه از جای اصلی خود حرکت کرده و به دلیل نبود حمایت کافی، به سمت پایین می‌افتد. این مشکل اغلب با بی‌اختیاری ادرار، احساس فشار در لگن و ناراحتی در هنگام ایستادن یا بلند کردن اجسام همراه است.

افتادگی مثانه چگونه اتفاق می‌افتد؟

برای درک بهتر این موضوع، تصور کنید مثانه مانند یک بادکنک است که توسط یک گروه عضلانی نگه داشته می‌شود. اگر این گروه پاره شود یا خاصیت ارتجاعی خود را از دست بدهد، مثانه به سمت پایین حرکت می‌کند. عواملی مانند زایمان‌های طبیعی مکرر، یائسگی و افزایش سن، یبوست مزمن، بلند کردن اجسام سنگین و چاقی از دلایل اصلی این مشکل هستند.

افتادگی مثانه می‌تواند درجات مختلفی داشته باشد:

  • افتادگی خفیف: مثانه کمی به سمت واژن افتاده ولی از دهانه واژن خارج نمی‌شود.
  • افتادگی متوسط: مثانه بیشتر به سمت پایین حرکت کرده و ممکن است به دهانه واژن برسد.
  • افتادگی شدید: مثانه از دهانه واژن بیرون می‌زند.

علائم افتادگی مثانه

علائم ممکن است در ابتدا خفیف باشد و به‌مرور زمان شدیدتر شود. علائم اولیه عبارتند از:

  • احساس سنگینی یا فشار در ناحیه لگن
  • احساس برآمدگی در واژن
  • نشت ادرار هنگام عطسه یا خنده
  • مشکل در تخلیه کامل مثانه

در صورت پیشرفت، فرد ممکن است با مشکلات جدی‌تری مانند:

  • بی‌اختیاری ادرار به‌صورت مکرر
  • عفونت‌های مکرر ادراری
  • درد هنگام رابطه جنسی
  • دشواری در راه رفتن یا ایستادن طولانی
  • نیاز به استفاده از دست برای نگه داشتن مثانه در جای خود هنگام تخلیه ادرار

مواجه شود که تأثیر مستقیم بر کیفیت زندگی و روابط اجتماعی فرد دارد.

دلایل و عوامل خطر

زایمان طبیعی و آسیب به عضلات کف لگن
یکی از شایع‌ترین دلایل افتادگی مثانه، زایمان طبیعی است. عبور نوزاد از کانال زایمان می‌تواند باعث کشیدگی و آسیب به عضلات و رباط‌های کف لگن شود و در نتیجه حمایت از مثانه کاهش یابد.

یائسگی و کاهش هورمون استروژن
هورمون استروژن نقش مهمی در سلامت عضلات و بافت‌های کف لگن دارد. با کاهش سطح این هورمون در دوران یائسگی، عضلات و بافت‌های لگن ضعیف شده و خطر افتادگی مثانه افزایش می‌یابد.

فشارهای مکرر به لگن (یبوست مزمن، بلند کردن اجسام سنگین)
افرادی که به دلیل یبوست مزمن مجبور به زور زدن در هنگام دفع هستند یا شغل‌هایی دارند که نیاز به بلند کردن اجسام سنگین دارد، فشار مکرر به کف لگن وارد کرده و خطر افتادگی مثانه را افزایش می‌دهند.

عوارض افتادگی مثانه

بی‌اختیاری ادرار و احساس فوریت ادرار
یکی از مهم‌ترین مشکلات، ناتوانی در کنترل ادرار است که می‌تواند با خندیدن، عطسه کردن یا ورزش کردن تشدید شود و فرد را دچار خجالت و محدودیت اجتماعی کند.

مشکلات جنسی و درد هنگام رابطه
افتادگی مثانه می‌تواند باعث درد هنگام رابطه جنسی (دیسپارونیا)، کاهش میل جنسی و ناراحتی حین رابطه شود و روابط زناشویی فرد را تحت تأثیر قرار دهد.

عفونت‌های مکرر ادراری
عدم تخلیه کامل مثانه به دلیل افتادگی می‌تواند باعث تجمع ادرار و رشد باکتری‌ها شده و فرد را مستعد عفونت‌های مکرر ادراری کند.

روشهای تشخیص

معاینه فیزیکی توسط پزشک زنان یا اورولوژیست
برای تشخیص افتادگی مثانه، پزشک معاینه فیزیکی انجام می‌دهد و با مشاهده و لمس داخل واژن، میزان افتادگی مثانه و وضعیت سایر اعضای لگنی را بررسی می‌کند. در این معاینه معمولاً از فرد خواسته می‌شود در حالت ایستاده یا هنگام سرفه کردن فشار وارد کند تا میزان افتادگی مشخص شود. این روش ساده‌ترین و سریع‌ترین روش تشخیص است.

استفاده از سونوگرافی و تست یورودینامیک
برای بررسی دقیق‌تر عملکرد مثانه، تخلیه ادرار و میزان باقی‌مانده ادرار در مثانه پس از تخلیه، تست یورودینامیک انجام می‌شود. همچنین در برخی موارد برای بررسی بهتر وضعیت مثانه و سایر ارگان‌های لگنی از سونوگرافی لگن و MRI استفاده می‌شود.

درمان‌های افتادگی مثانه

درمان‌های غیرجراحی (اصلاح سبک زندگی، تمرینات)

برای موارد خفیف و متوسط افتادگی مثانه، درمان‌های غیرجراحی پیشنهاد می‌شود. این درمان‌ها شامل:

  • کاهش وزن در افراد دارای اضافه وزن
  • جلوگیری از بلند کردن اجسام سنگین
  • درمان یبوست مزمن و جلوگیری از زور زدن هنگام دفع
  • تمرینات تقویت عضلات کف لگن (تمرینات کگل)
  • اصلاح وضعیت بدنی و یادگیری تکنیک‌های صحیح تنفس

درمان‌های جراحی و محدودیت‌های آن

در موارد شدید که افتادگی باعث بیرون‌زدگی مثانه از واژن می‌شود یا کیفیت زندگی بیمار به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است، درمان جراحی (مانند سیستوپکسی) انجام می‌شود. با این حال، جراحی ممکن است عوارضی مانند عفونت، درد پس از جراحی و احتمال بازگشت افتادگی داشته باشد. همچنین دوره نقاهت پس از جراحی طولانی است و فعالیت بدنی فرد محدود می‌شود. به همین دلیل، فیزیوتراپی کف لگن به عنوان خط اول درمان برای جلوگیری از نیاز به جراحی توصیه می‌شود.

فیزیوتراپی کف لگن در درمان افتادگی مثانه

فیزیوتراپی کف لگن شاخه‌ای تخصصی از فیزیوتراپی است که بر تقویت عضلات و بهبود عملکرد کف لگن برای درمان مشکلاتی مانند افتادگی مثانه، بی‌ اختیاری ادرار، یبوست و دردهای لگنی تمرکز دارد. این درمان شامل آموزش بیمار، تمرینات تخصصی، اصلاح الگوهای حرکتی و در صورت نیاز استفاده از تکنیک‌های مدالیته مانند تحریک الکتریکی است.

اهداف فیزیوتراپی کف لگن در درمان مشکلات لگنی

  • تقویت عضلات ضعیف کف لگن برای حمایت از مثانه و رحم
  • آموزش به بیمار برای کنترل فشار داخل شکمی
  • بهبود هماهنگی عضلات کف لگن با تنفس و فعالیت‌های روزانه
  • کاهش علائم بی‌اختیاری ادرار و نیاز به جراحی

نقش فیزیوتراپی کف لگن در درمان افتادگی مثانه

تقویت عضلات کف لگن برای حمایت از مثانه
یکی از اصلی‌ترین اهداف فیزیوتراپی کف لگن، تقویت عضلاتی است که از مثانه حمایت می‌کنند. وقتی این عضلات قوی‌تر شوند، می‌توانند مثانه را در جای مناسب خود نگه دارند و مانع افتادگی بیشتر شوند. با تمرینات تخصصی و انجام تمرینات کگل به روش صحیح، فرد به‌تدریج کنترل بهتری بر عضلات خود پیدا می‌کند.

تمرینات تنفسی و اصلاح الگوی فشار داخل شکمی
یکی از دلایل افتادگی مثانه، فشارهای مکرر به کف لگن است. فیزیوتراپیست به بیمار آموزش می‌دهد چگونه هنگام فعالیت‌های روزانه (بلند کردن اجسام، عطسه، سرفه) فشار داخل شکمی خود را مدیریت کند و از فشار ناگهانی به کف لگن جلوگیری نماید.

آموزش سبک زندگی صحیح برای کاهش فشار بر لگن
فیزیوتراپیست توصیه‌هایی شامل تغذیه مناسب برای جلوگیری از یبوست، اصلاح وضعیت نشستن و ایستادن، و تکنیک‌های صحیح بلند کردن اجسام ارائه می‌دهد تا فشار وارد بر لگن کاهش یافته و روند بهبودی تسریع شود.

تکنیک‌ها و روش‌های فیزیوتراپی کف لگن برای افتادگی مثانه

تمرینات کگل و تمرینات ایزومتریک کف لگن
تمرینات کگل یکی از مؤثرترین تمرینات برای تقویت عضلات کف لگن هستند. این تمرینات شامل انقباض و نگه داشتن عضلات کف لگن به مدت ۵ تا ۱۰ ثانیه و سپس شل کردن آن‌ها به‌صورت منظم است. فیزیوتراپیست با آموزش دقیق تکنیک صحیح، به بیمار کمک می‌کند تمرینات را درست و مؤثر انجام دهد.

بیوفیدبک تراپی
بیوفیدبک تراپی یکی از روش‌های تخصصی فیزیوتراپی کف لگن است که به بیمار کمک می‌کند انقباض صحیح عضلات کف لگن را یاد بگیرد. در این روش از حسگرهایی استفاده می‌شود که فعالیت عضلات کف لگن را ثبت کرده و بازخورد به بیمار می‌دهد.

تحریک الکتریکی عضلات کف لگن
در مواردی که بیمار قادر به انقباض مناسب عضلات کف لگن نیست، از تحریک الکتریکی برای فعال‌سازی عضلات و کمک به تقویت آن‌ها استفاده می‌شود. این روش با بهبود کنترل عصبی-عضلانی، به روند درمان سرعت می‌بخشد.

فواید فیزیوتراپی کف لگن

کاهش علائم بی‌اختیاری ادرار
تقویت عضلات کف لگن می‌تواند علائم نشت ادرار هنگام عطسه، خنده یا فعالیت‌های ورزشی را کاهش داده و کنترل فرد بر مثانه را بهبود دهد.

بهبود کیفیت زندگی و اعتماد به نفس
بسیاری از بیماران پس از فیزیوتراپی کف لگن، احساس راحتی بیشتری در فعالیت‌های روزمره و روابط زناشویی دارند، اضطراب ناشی از بی‌اختیاری کاهش می‌یابد و اعتمادبه‌نفس آنان بازمی‌گردد.

کاهش نیاز به جراحی و عوارض آن
با انجام صحیح فیزیوتراپی کف لگن، در بسیاری از موارد نیاز به جراحی رفع شده یا به تعویق می‌افتد. حتی در صورتی که جراحی لازم باشد، تقویت عضلات قبل از جراحی به بهبود نتیجه جراحی کمک می‌کند.

مدت زمان مورد نیاز برای بهبود با فیزیوتراپی کف لگن
مدت زمان درمان بستگی به شدت افتادگی مثانه، سن بیمار، میزان ضعف عضلات و پایبندی بیمار به تمرینات خانگی دارد. معمولاً بین ۸ تا ۲۰ جلسه فیزیوتراپی هفتگی نیاز است و تمرینات خانگی باید به‌صورت روزانه ادامه پیدا کند تا نتایج ماندگار ایجاد شود.

سوالات متداول (FAQs)

1️⃣ آیا فیزیوتراپی کف لگن می‌تواند افتادگی مثانه را درمان کند؟
بله، در بسیاری از موارد خفیف تا متوسط، با فیزیوتراپی کف لگن می‌توان علائم افتادگی مثانه را کنترل و روند افتادگی را متوقف کرد.

2️⃣ چه زمانی باید برای افتادگی مثانه به پزشک مراجعه کنم؟
اگر علائم بی‌اختیاری، احساس فشار در لگن یا درد هنگام رابطه جنسی دارید، بهتر است سریع‌تر مراجعه کنید.

3️⃣ آیا تمرینات کگل به‌تنهایی کافی است؟
خیر، برای اثربخشی بیشتر نیاز به ارزیابی تخصصی، آموزش صحیح تمرینات و اصلاح الگوهای حرکتی توسط فیزیوتراپیست دارید.

4️⃣ آیا افتادگی مثانه بدون جراحی قابل درمان است؟
در موارد خفیف تا متوسط، بله. اما در موارد شدید ممکن است نیاز به جراحی باشد.

5️⃣ جلسات فیزیوتراپی کف لگن چقدر طول می‌کشد؟
معمولاً هر جلسه ۳۰ تا ۴۵ دقیقه است و بسته به شرایط فردی بین ۸ تا ۲۰ جلسه نیاز است.

keyboard_arrow_up